Deze foto van Groen Geel draagt de ontspanning van een team dat iets heeft afgemaakt. Geen gespannen blikken meer, maar lachende gezichten en armen die dichter bij elkaar hangen dan aan het begin van een seizoen. Samen met FC. Grootegast werden ze van de standaardelftallen als eerste amateurclubs van Groningen kampioen. Dat geeft een foto vanzelf meer gewicht.

Bijzonder aan dit seizoen is ook de aanwezigheid van Michael de Leeuw. Een speler met een loopbaan in het betaald voetbal, langs clubs in binnen en buitenland, die nu onderdeel is van deze selectie. Zijn naam geeft glans, maar op de elftalfoto valt iets anders op. Hij staat gewoon tussen de anderen. Niet als uithangbord, maar als teamgenoot. En ook Michael draait gewoon de kantinediensten zoals elke andere speler.

Juist dat past bij Groen Geel. De clubtitel wordt niet gedragen door één speler, maar door een groep. Ervaring van buitenaf en vertrouwde krachten van binnenuit komen samen in hetzelfde shirt. De Leeuw brengt bagage mee, maar ook hij moet hier gewoon meedoen in het ritme van de zaterdag of zondag, zoals ieder ander.

Deze elftalfoto bewaart daarom meer dan een kampioensmoment. Ze laat zien hoe amateurvoetbal groot kan voelen zonder groots te doen.